คิดให้ดีก่อนเลือกทําเลร้านกาแฟ

คิดให้ดีก่อนเลือกทําเลร้านกาแฟ

สิ่งสําคัญที่สุดของการเปิดร้านกาแฟคือทำเล เราจึงควรเริ่มต้นมองหาทําเลให้ลงตัวเสียก่อนแล้วจึงค่อยคิดอ่านเรื่องอื่นต่อไป แล้วเราจะเริ่มต้นกันตรงไหนดีล่ะ

เริ่มต้นแบบติดดินและได้ความมันแล้วกัน ก็ลงมือทําสํารวจเองไง เริ่มแบบง่ายๆ คือเช้ามาก็แบกเป้พกข้าวสารอาหารแห้งไปนั่งเฝ้าทําเลที่เราหมายตาไว้ แอบศึกษาพฤติกรรมของชาวชุมชนแถวนั้น มีฝรั่งมากไหม ถ้ามีมากก็พอมีหวัง เพราะฝรั่งนั้นดื่มกาแฟจัดและเงินหนากว่าคนไทย ขายแพงพอไหวอยู่ แต่ถ้าเป็นพนักงานไทยๆ เสียมากก็ต้องคิดราคาแบบไทยและบริการแบบกันเอง อาจต้องเอาขนมอร่อยๆ มาเสริม เพราะคนไทยช่างกินช่างติ ถ้านักเรียนเพียบก็โน่นเลยต้องขายกาแฟเย็นหรือเครื่องดื่มหน้าตาแปลกๆ พ่วงด้วย พอรู้ลักษณะพลเมืองแล้วก็มาดูที่ความหนาแน่นระหว่างวัน ดูวิถีชีวิต เพื่อคิดอ่านต่อไปว่าร้านควรเปิดกี่โมงปิดกี่โมง ไม่ใช่เอาตามเวลาราชการและที่สําคัญต้องดูว่าสถานที่คนเยอะๆ ที่เราไปเฝ้านั้นมีคู่แข่งเปิดอยู่แล้วกี่ร้าน เรามาลงแล้วจะเอาอะไรไปสู้กับเขา จุดด้อยของร้านเดิมคืออะไร เอามาเล่นเสียเลยจะได้แต้มต่อ

การออกทําวิจัยหาทําเลด้วยตนเองนั้นดีตรงที่เราจะได้เห็นของจริง ไม่ใช่ไปฟังคนอื่นเขาเล่า เราสามารถใช้สัญชาตญาณของเราตัดสินขณะลงพื้นที่ได้ว่า ทําเลนั้นน่าสนใจจริงหรือไม่ บางทีเข้าไปนั่งคุยกับร้านแถวนั้นถึงบรรยากาศค้าขาย ปัญหาและอุปสรรคที่คนนอกพื้นที่อย่างเรานึกไม่ถึง หลายครั้งที่นักลงทุนมักมองแต่คนที่ผ่านไปมาในอาณาเขตนั้น ๆ เห็นคนเยอะดีก็เหมาเอาว่าการจราจรของผู้คนคับคั่ง ต้องขายดีแน่ แต่บางทีก็ไม่จริงเสมอไป

วิธีมองหาทําเลอีกวิธีหนึ่งคือ หากทุนหนาอาจจ้างบริษัทที่เคยทําวิจัยมาช่วยเป็นแมวมองอีกแรง เขาจะหายไปสักสี่ห้าเดือน แล้วกลับมาพร้อมกับรายงานหนาๆ หนึ่งชุดให้คุณเอาไปศึกษาและตัดสินใจ ซึ่งก็ง่ายดีและตรงตามตําราที่ว่าการทําอะไรสมัยนี้ควรใช้มืออาชีพ แต่ไอ้ที่เขาว่า “สี่ตีนยังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง” ก็เกิดขึ้นบ่อย ๆ

หรือหากคุณตกลงใจจะเข้าร่วมหัวจมท้ายกับบริษัทแฟรนไชส์สักแห่ง บางบริษัทเขามีบริการหาทําเลให้ด้วย หลายบริษัทที่เปิดร้านกาแฟแบบชื่อเดียวร้อยสาขานั้นต่างบอกเป็นเสียงเดียวกันว่า ทุกวันจะมีคนเดินเข้ามาปรึกษาว่ามีเงินจะเปิดร้านกาแฟ พอถามว่ามีสถานที่หรือมีทําเลในดวงใจไว้แล้วหรือยัง ก็จะได้คําตอบว่าไม่มี มีแต่เงินช่วยหาทําเลให้ด้วยแล้วกัน ซึ่งก็ง่ายดี แต่เคยคิดไหมว่า ถ้าทําเลดีจริงเขาจะปล่อยให้คุณหรือ เขาลงทุนทําเองไม่ดีกว่าหรือ ฉะนั้นจึงไม่ง่ายเลยกับการมองหาทําเลและตัดสินใจว่า นี่แหละตึกทําเลที่เราต้องการ เพราะทําเลดีมีน้อยนั่นประการหนึ่ง และที่สําคัญกว่าคือ ทุกคนที่เขาจะเปิดร้านก็จ้องทําเลเดียวกับเรา ความลําบากอยู่ตรงนี้เอง

หลายทําเลที่นึกไม่ถึงว่าจะเปิดร้านกาแฟได้ แต่ทุกวันนี้คนไปลงทุนแล้ว จินตนาการจึงน่าจะเป็นปัจจัยสําคัญในการมองทำเล บางคนเขาประสบความสําเร็จจากการแทรกอยู่ระหว่างร้านใหญ่และดัง โดยให้เหตุผลที่มาจากจินตนาการบรรเจิดว่า ถ้ามีคนร้อยคนที่อยากดื่มกาแฟ จะมีเพียงยี่สิบคนที่สามารถจ่ายเงิน เป็นกิจวัตรสําหรับร้านหรูและแพงระยับ ที่เหลือคือคนที่สามารถเข้าไปนั่งได้เฉพาะตอนเงินเดือนออกหรือเวลามีเจ้ามือเท่านั้น เรียกว่านานๆ เข้าไปนั่งให้ครื้มใจเสียที แล้วคนส่วนนี้ล่ะ เขาไม่อาจเสพความสุขเล็กๆ น้อยๆ จากกาแฟเพียงเพราะไม่อาจเข้าร้านแพงกระนั้นหรือ จะไม่น่าเสียดายไปหน่อยหรือ แล้วถ้าหากมีร้านที่ได้มาตรฐาน บริการดีๆ กับกาแฟใช้ได้ แต่ราคาย่อมลงมา น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีได้ไหม

ว่าแล้วเขาก็เปิดร้านกาแฟทางเลือก คือร้านที่ไม่อลังการ เพราะทุนไม่หนาขนาดนั้น แต่ให้บริการสู้เขาได้ ขายกาแฟมีมาตรฐานและขนมอร่อยจากร้านที่เลือกสรรแล้ว ตั้งราคาถูกโฉลกกับกระเป๋าของคนทั่วไป ปรากฏว่าขายดีชนกับยักษ์ได้สบาย ตลาดรองแบบนี้มาจากจินตนาการแท้ ๆ แล้วคุณล่ะ กล้ามั้ยที่จะลองของใหม่ ถ้าคุณจะเปิดร้านกาแฟจึงต้องทําตัวเป็นจิ้งจกเข้าไว้ เพราะไม่มีอะไรที่เปลี่ยนไม่ได้นอกจากเจ้าของร้าน อย่างที่เคยเขียนไว้แล้ว