เปิดร้านกาแฟกับปัญหาที่ต้องเจอแน่นอน !!

เปิดร้านกาแฟกับปัญหาที่ต้องเจอแน่นอน

ปัญหาคาใจ

ปัญหาคาใจใหญ่มาก ณ วันนี้ของการลงทุนทํามาค้าขายอะไรสักอย่างคือ ต้องตอบให้ได้ว่า แล้วอย่างเราๆ ล่ะ ยังจะน่าลงทุนอีกไหม เพราะใครๆ ก็อยากลงทุนกันทั้งนั้น อยากมีร้านเบเกอรี่ ร้านดอกไม้ ร้านบูติก และร้านกาแฟ ฉะนั้นร้านกาแฟเป็นกระแสใช่ไหม คนไทยชอบดื่มกาแฟกันมากขนาดนั้นเลยหรือ และเมื่อไหร่ร้านกาแฟจะถึงจุดอิ่มตัว

การอิ่มตัวของธุรกิจนั้นคาดเดาได้ยาก ยกตัวอย่างเกี่ยวกับธุรกิจหนังสือ แต่เดิมการอ่านหนังสือ หมายถึงหนังสือพิมพ์รายวัน หนังสือหนักๆ แบบวิชาการและนวนิยายคลาสสิกที่เขียนได้ดี ตลาดอยู่ที่คนมีการศึกษาสูง ต่อมาตลาดหนังสือขยายตัวมากขึ้นเป็นพ็อกเกตบุ๊กและแม็กกาซีนมากมายจนใคร ๆ พากันเห็นว่าจะอิ่มตัวแล้ว แต่เอาเข้าจริงกลับมีการดิ้นรนออกไปเหมือนกิ่งไม้ที่เบียดตัวแตกแขนงย่อยลงลึกไปเป็นหนังสือเฉพาะทาง ใครจะไปเชื่อว่ามีนิตยสารเกี่ยวกับรถกระบะล้วนๆ เพราะคุณไม่ขับรถกระบะนั่นเอง ใครจะไปเชื่อว่ามีนิตยสารเกี่ยวกับอาชญากรรมซึ่งขายดิบขายดี นั่นเพราะคุณไม่ใช่พวกนิยมความรุนแรง ใครจะเชื่อว่าหนังสือนวนิยายเล่มเล็กๆ แบบเบาด้วยสาร และศิลปะทั้งปวงของคําว่าวรรณกรรมจะมีคนอ่าน เพราะคุณเป็นคนที่มองหาความสมบูรณ์แบบ แต่บางคนเขามองหาความบันเทิงรื่นรมย์ต่างหาก กรณีของร้านกาแฟก็เช่นเดียวกัน จุดอิ่มตัวไม่มีหรอก มีแต่ว่าคุณสามารถมองหาตลาดใหม่ให้ตัวเองได้ไหม

ปัญหาคาใจต่อมาคือ แล้วจะจับตลาดอะไรล่ะ? ตรงนี้คุณต้องมองหาเอาเอง เพราะถ้ารู้กันชัดๆ ก็รวยกันหมดแล้ว นี่ไงเสน่ห์ของการทําธุรกิจละ บอกได้เลยว่าตลาดการแข่งขันทางธุรกิจนั้นยิ่งนับวันยิ่งดุเดือดและแบ่งเซ็กเมนต์ (segment) คือรูปแบบแยกย่อยละเอียดมากขึ้น จะดีไหมถ้าเราลองดูแล้วค่อยๆ มองหาจุดขายของตัวเอง ถ้าพบว่าไม่ดีเราก็หันไปจับงานอื่นต่อไป คราวนี้จะยิ่งมันใจเพราะมีประสบการณ์จากการลงทุนค้าขายมาช่วงหนึ่งแล้วนี้ แต่ที่เห็นๆ คือ ลูกค้าของร้านกาแฟกําลังขยายฐานออกไปเรื่อย ๆ

ช่วงอายุ

ช่วงอายุคนที่เข้าร้านกาแฟลดลงจากผู้ใหญ่มาสู่วัยรุ่นและเด็ก นั่นเป็นอานิสงส์จากการทําการตลาดของบริษัทขายกาแฟยักษ์ใหญ่ของโลกที่ขยายกลุ่มลูกค้าให้อายุถอยลงมามากๆ สมัยก่อนลูกเล็กเด็กแดงขืนดื่มกาแฟพ่อแม่เป็นด่ายับ แต่ภายหลังก็สู้กระแสโก้เก้ โลกาภิวัตน์ไม่ได้แค่เพียงเรื่องอายุก็ทําให้เราสามารถสร้างตลาดใหม่ๆ ขึ้นมาได้ หากเรามีความสังเกต จะสามารถเปิดร้านที่เล่นกับอายุลูกค้า เช่น ร้านสําหรับเด็กมัธยมปลายที่นิยมตามกระแสแฟชั่น นิสัยหวือหวาเปลี่ยนแปลงง่าย ร้านต้องโก้และเอาอกเอาใจ ขนมอร่อยเพราะอยู่ในวัยกําลังกินกําลังนอน หรือกลุ่มคนสูงอายุที่มีเวลาว่างมาก เดิมคนกลุ่มนี้ไม่ค่อยชอบใช้เงินเพราะมุ่งเน้นว่าจะเก็บไว้รักษาตัว เก็บไว้ให้ลูกหลานหรือเห็นว่าตัวเองก็อายุขนาดนี้แล้วอะไรทํานองนั้น แต่ทัศนคติในการดํารงชีวิตและการจับจ่ายใช้สอยเปลี่ยนไปแล้ว คนแก่จะไม่ยอมหมกตัวอยู่กับบ้านอีกต่อไป เงินที่มีอยู่นิยมเอามาใช้เพื่อความสุขส่วนตัวมากขึ้น อาจเพราะระบบประกันเข้ามาโอบอุ้ม เพราะลูกหลานห่างเหินกันมากขึ้นหรือเพราะเชื่อในบุญกรรมน้อยลงเลยหันมาหาสุขนิยมแทน

กลุ่มอาชีพ

กลุ่มคนที่เข้าร้านกาแฟเพิ่มจากนักธุรกิจมาสู่แม่บ้าน เพราะแต่เดิมร้านกาแฟเปิดเพื่อรับใช้คนที่มีธุระต้องพูดคุยทางธุรกิจเสียโดยมาก ร้านรุ่นแรก ๆ แบบยูซีซีหรือซูซูกิ จึงเปิดในห้างและตามตึก ลูกค้าที่พบมากสุดคือนักธุรกิจในตึกนั้นเองกับพ่อค้าของร้านค้าในศูนย์การค้า แต่ต่อมาได้ขยายวงมากขึ้นตามภาวะเศรษฐกิจ แม่บ้านที่มารอรับลูกเปลี่ยนจากการไปนั่งร้านทําผม บ้านหมอดูหรือร้านนวดหน้ามานั่งตามร้านกาแฟเพิ่มขึ้น แม้แต่คนขับรถก็หันมานั่งในร้านกาแฟเพื่อรอนาย แทนการไปนั่งรมควันตัวเองกับพวกคนขับรถด้วยกัน จึงไม่ใช่เรื่องเกินเลยถ้าจะบอกว่า ฐานร้านกาแฟขยายตัวไปอย่างไม่มีขีดจํากัด เพราะการนั่งร้านกาแฟย่อมดีกับสุขภาพและภาพลักษณ์ตัวเองมากกว่าการไปนั่งร้านเหล้าหรือแทงสนุ๊ก

ระดับลูกค้า

ชาวบ้านที่ไม่เคยเข้าร้านกาแฟเริ่มเมียงมองเข้าไปนั่งในร้านกาแฟบ้างแล้ว จะเป็นไปได้ไหมถ้าเราสามารถสร้างร้านกาแฟ สําหรับตลาดฉันทนาและฉันทนาย ให้เขาเข้าไปแล้วรู้สึกไม่เก้อเขิน มีสินค้าที่เขารับได้ในราคาสมฐานะ เช่นเดียวกับหนังสือคู่สร้าง คู่สม ถ้าคุณได้ตลาดตรงนี้ รับรอง..รวยเละ ระดับของร้านจึง หลากหลายให้เราได้เลือกเปิด สุดแต่ใจจะคิดว่าตัวเองเหมาะกับร้านแบบไหน หรือมีความคิดแปลกใหม่กับลูกค้ากลุ่มใหม่ๆ อย่างไร ไม่จําเป็นต้องเป็นร้านกาแฟแบบฝรั่งราคาแพง ถ้าคุณทําราคาถูกเรียกชาวบ้านได้แล้วมีกําไรก็ลุยเลย อย่าช้า เพราะกาแฟนั้นเขาว่ากันว่า ไม่มีอะไรดีที่สุด ร้านกาแฟก็เช่นกัน ไม่อาจสรุปได้ว่าร้านแบบไหนดีที่สุด เหมือนการซื้อรถนั่นแหละ ขึ้นอยู่กับรสนิยมและเงิน